Boom
Geen twijg en knop wijst op wat komt,
zijn takken wijd als in verwijt, is hij
voor spechten torren molm. Iets
aan de basis, ondergronds, te nat
het erf, een rat of worm die aan de wortels
vreet, rot die de sapstroom
onderbreekt. Geen lente
maakt zich in hem op, versterf
houdt hem in wintervorm en storm
kleedt hem nog verder uit. Hij mist al
vingers hand een pols, maar op een arm
van zijn skelet hebben de tortels zich gezet.
Hester Knibbe
