Bubbelen

Boom

Geen twijg en knop wijst op wat komt,
zijn takken wijd als in verwijt, is hij
voor spechten torren molm. Iets
aan de basis, ondergronds, te nat
het erf, een rat of worm die aan de wortels
vreet, rot die de sapstroom
onderbreekt. Geen lente
maakt zich in hem op, versterf
houdt hem in wintervorm en storm
kleedt hem nog verder uit. Hij mist al
vingers hand een pols, maar op een arm
van zijn skelet hebben de tortels zich gezet.

Hester Knibbe

Bubbelen

Dit blog gaat over de onderbuik in mens en politiek.

Om de toon te zetten een gedicht van Rutger Kopland.

Boven het hooi hangt de boer in
de balken. In de sneeuw ligt de blote
boerin.

Onder de warme vacht van het dak
heeft het varken vergeefs gewacht op slobber
en slacht.

Wat is er gebeurd. Dit is heel erg, dit is
een gedicht waarin de boer, de boerin en
het varken

Sterven. Als een leeg nest in de winter
is warmte. Ik ben de kat in dit huis,
ze zijn weg.

Maar ik hou van de plek waar ik lag.